Η ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ

“Υπογράψτε όλοι να γλιτώσει το χωριό και το νησί”

- Τι να υπογράψουμε ρε Μιχάλη;

- Θα σας πω: όπως όλοι ξέρουμε, έφυγε κοντά και ο Οχτώβρης και δεν έχει βρέξει ακόμα. Θα χαθούνε όλα: από τσι ελιές ξεράθηκε ο καρπός απάνω, τα ζα μας δε βρίσκουνε τίποτα να φάνε, χειρότερα κι από τον Αλωνάρη, ακόμα δεν εβάλαμε τίποτα στη γη γιατί είναι όπως το τσιμέντο… αλλά θα κεράσει κανένας;

Δε πρόκαμε να τελειώσει τη φράση του και όσοι ήταν μέσα στο μαγαζί παράγγειλαν ούζο για τον Μιχάλη.

- Όχι, ένα θα πιω, γιατί θα πιω και στα άλλα μαγαζιά που θα πάω.

“Λοιπόν Μιχάλη τι μας είπες- του λέει κάποιος- για ξηρασία και τι σχέση έχει το χαρτί που μας λες να υπογράψουμε;”

-To γλέπεις που εισάστενε όλοι κουτοί και να με συμπαθάτε; Το χαρτί αυτό είναι για να βρέξει…

- Μιχάλη θα μας τρελάνεις…

- Καθόλου κύριοι. Το χαρτί αυτό είναι Αίτηση προς το Θεό, και του ζητάμε να βρέξει… και σας ρωτάω: μπορεί άλλος να βρέξει εχτός από το Θεό;

“Όχι απάντησαν όλοι” “και σας ξαναρωτάω: ο Θεός μπορεί να βρέξει; “Μπορεί” απάντησαν όλοι με ένα στόμα! Αφού λοιπόν μπορεί να μας κάμει τη χάρη να βρέξει, σκέφτηκα να πάω στο Θωμά του Ρόκου που ξέρει γράμματα, να μου κάμει μια αίτηση, να την υπογράψουμε όλοι και να τη στείλουμε στον Ύψιστο. Όταν την ετέλειωσε μου την εδιάβασε μέσα στο μαγαζί του Τόπου και την ακούσανε όλοι που ήτανε μέσα. Διαβάστε τηνε κι εσείς, αν δε σας κάνει κόπο, και αν συμφωνείτε, υπογράψτε την”
Και τότε έγινε κάτι απίστευτο: προσωπικά δεν πίστεψα που αρχίζοντας ο Μιχάλης με καλαμπούρι, τέλειωσε και με καλαμπούρι, γιατί είδα τους χωριανούς να παίρνουνε σειρά για να υπογράψουν και κατάλαβα ότι κατά βάθος πιστεύανε πως κάτι θα γίνει…

Εν τω μεταξύ είχαν έρθει και άλλοι στο μαγαζί και περίμεναν και αυτοί τη σειρά τους. Μπορεί να υπόγραφαν χαμογελώντας, δεν κορόιδευε όμως κανένας, ούτε κανένας ειρωνεύτηκε αυτή την ενέργεια του Μιχάλη, που δεν ήξερε τι θα πει κακία, κι έτσι δέχτηκα κι εγώ να υπογράψω προπαντός για να ευχαριστήσω το Μιχάλη.

Όταν όμως έπιασα το στυλό για να βάλω την υπογραφή, δεν ξέρω κι εγώ κάτω από πόσες άλλες, αισθάνθηκα μέσα μου τη βαθιά ελπίδα ότι πλέον δεν είναι αστείο αυτό που γίνεται και πως πραγματικά κάτι επρόκειτο να γίνει!

Αφού υπόγραψαν όλοι όσοι ήταν στου Τσουμπάνη, το μαγαζί που έκαμε την αρχή, ύστερα από του Τόπου που είχε φτιαχτεί η αίτηση από τον Θωμά του Ρόκου, βγήκε από του Τσουμπάνη και πήγε στου Χαρίλαου. Τον κέρασαν κι εκεί και υπόγραψαν, και από κει πήγε στου Μήτσου του Αμερικάνου.

Όταν μπήκε μέσα όλοι τον υποδέχτηκαν χαρούμενοι γιατί το είχαν μάθει, και η πρώτη κουβέντα τους ήταν: κέρασε το Μιχάλη!

“Όχι ρε παιδιά ένα θα πιω γιατί θα πάω και σ’ άλλα μαγαζιά, το μόνο που θέλω είναι να μάθω αν θα υπογράψετε”

- Μα τι λες ρε Μιχάλη, και βέβαια θα υπογράψουμε βάλε την αίτηση πάνω στο τραπέζι να μη καθυστερούμε κιόλας.

Και πράγματι ήταν κι εκεί πολλοί και υπόγραφαν όλοι- μέχρι που ήρθε η σειρά του Κώστα του Κωστελλέτου- του Ντίγρη όπως τον έλεγαν στο χωριό.

-Ντίνο δεν θα υπογράψεις; Λέει ο Μιχάλης αφού τον είδε που δε σηκώθηκε από τη καρέκλα του ενώ οι άλλοι είχαν υπογράψει όλοι.

-Όχι, δεν υπογράφω Μιχάλη γιατί έχω όξω τσιμέντα και φοβάμαι μη μου βραχούν…

Εδώ ίσως ο αναγνώστης υποθέσει πως η απάντηση του Ντίνου ήταν ειρωνική. Κάθε άλλο αυτό τουλάχιστο εγώ το ορκίζομαι και η εξήγηση είναι απλή για όποιον γνώριζε τον Ντίνο καλά.

Ο Ντίνος ήταν θρήσκος και κάτι παραπάνω, και πίστεψε πως έστω και με την αίτηση του Μιχάλη υπογεγραμμένη απ’ όλους τους χωριανούς δεν ήταν καθόλου δύσκολο να τη λάβει υπ’ όψη του ο Θεός και να τους κάνει τη χάρη να βρέξει.Θεώρησε την αίτηση σαν προσευχή. Για να πούμε και την αλήθεια μήπως δεν ήταν ένα είδος παράκλησης προς το Θεό για να βρέξει;

Έτσι ακριβώς σκέφτηκε ο Ντίνος και παρ’ όλα τα παρακάλια του Μιχάλη που του έλεγε “Ντίνο μου υπόγραψε και αν ο Θεός μας ακούσει και βρέξει, θα πάμε δέκα νομάτοι να τα μπάσουμε μέσα τα τσιμέντα ή να τα σκεπάσουμε με νάιλον για να μη βραχούν”…

“Όχι, δεν υπογράφω” του είπε και δεν υπόγραψε, και όσο αν φαίνεται αστείο, η άρνηση του Ντίνου να υπογράψει, ενίσχυσε την ελπίδα των άλλων που είχαν υπογράψει και ήταν παρόντες!

Όταν τέλειωσε από του Αμερικάνου, που είχε χασομερήσει με τις υπογραφές, με το κέρασμα, και με τον Ντίνο, η ώρα είχε περάσει και άρχισε να νυχτώνει, ο Μιχάλης έφυγε τρέχοντας με δύο- τρία παιδιά που τον ακολουθούσαν και πήγαινε για του Γληγόρη του Κανάρη το μαγαζί.

Εν τω μεταξύ ο καιρός άρχισε να χαλάει και αραιές χοντρές σταγόνες νερό, έπεφταν από τον ουρανό. Όπως φαίνονταν ο καιρός, ίσως και να βρεχε ενώ μια ώρα πριν ήταν πεντακάθαρος ο ουρανός!!

Όταν ο Μιχάλης ένιωσε τσι στάλες πάνω στο κεφάλι του, πηγαίνοντας προς του Γληγόρη, άπλωσε την αίτηση που κρατούσε προς τον ουρανό και πέφτανε απάνω της οι στάλες!

Την κρατούσε ανοιχτή με τα δύο του χέρια, και πήγαινε χορεύοντας προς του Γληγόρη που ήταν γεμάτος κόσμο. Είχαν μάθει το περιστατικό με τον Ντίγρη και μέχρι να φθάσει ο Μιχάλης το σχολίαζαν. Πάνω στην ώρα, μπαίνει ο Μιχάλης μέσα όλος χαρά- περισσότερο χαρούμενος απ’ όσο τον ξέραμε- και τότε άρχισαν όλοι “καλώς το Μιχάλη, γειά σου Μιχάλη, τι θα πιείς Μιχάλη” και τέτοια!

Αφού ήπιε το ούζο του ο Μιχάλης, πήρε ένα ύφος σοβαρό έδειξε τη βρεγμένη αίτηση και λέει με επισημότητα:

- Βλέπετε, αυτό χρειαζόταν για να βρέξει. Ορίστε άρχισε κι όλας κι ακόμα δεν τη στείλαμε. Ακούστε τι λέω να κάμουμε τώρα: για να πάει πιο γλήγορα να τη στείλουμε με άνθρωπο που φεύγει όπου να ναι για ‘πάνω, και όχι ταχυδρομικώς γιατί θ’ αργήσει να πάει. Λοιπόν σήμερα πέθανε ο Κώστας ο Μπούας- Θεός σχωρέστον- θα του τη δώκουμε και θα τη δώκει αμέσως θετικά… τι λέτε;

Αφού είναι έτσι είπε κάποιος ελάτε να την υπογράψουμε και γρήγορα μάλιστα. Και την υπόγραψαν όλοι όσοι ήταν στο μαγαζί.

Εν τω μεταξύ ο καιρός είχε χαλάσει για τα καλά…

Από τα μεσάνυχτα άρχισε να βρέχει και δε σταμάταγε για δεκαπέντε μέρες συνέχεια. Άνοιξαν οι ουρανοί, ούτε μια ώρα χωρίς να ρίχνει κατακλυσμό…

Την επόμενη μέρα που έβρεχε, τα σχόλια έδιναν κι έπαιρναν στα μαγαζιά, και όπου πήγαινε ο Μιχάλης γίνονταν δεκτός με χαρά και με κεράσματα: ότι έκαμε ο Μιχάλης, λέγανε, ο Μιχάλης μας έσωσε και τέτοια… κάποιοι, και ήταν πολλοί, πίστεψαν στην ενέργεια του Μιχάλη όπως ο Ντίγρης που έλεγε “βλέπεις που είχα δίκιο, ο Θεός άκουσε τσου περισσότερους που υπογράψανε κι έβρεξε” και οι άλλοι καμαρώνανε που τους άκουσε ο Θεός!

Αλλά και η βροχή καλή και χρήσιμη ήτανε, αλλά πόση;;
Έβρεχε, έβρεχε, πέρασε μια βδομάδα, περάσανε δύο και δεν έλεγε να σταματήσει…

Άρχισαν οι χωριανοί να πηγαίνουν στο σπίτι του Μιχάλη και να τον ρωτάνε: “πότε θα σταματήσει Μιχάλη, τι θα γίνει θα πνιγούμε Μιχάλη, θα μας πάρει το ποτάμι τα χωράφια Μιχάλη, τι του γραφες μέσα στο χαρτί του Θεού Μιχάλη, κάμε καινούργιο χαρτί τώρα για να σταματήσει Μιχάλη”…

Και ο Μιχάλης τους απαντούσε: “Ρε παιδιά, ξέρω κι εγώ; Ο Θεός μια φορά, μας έκανε τη χάρη και βρέχει… εκείνος που θα φταίει είναι ο Ρόκος που έκανε την αίτηση και- όπως φαίνεται- ξέχασε να γράψει πότε να σταματήσει ή πόσες μέρες θέλαμε να βρέξει!!

Είναι πολύ δύσκολο να αποδώσει κανείς με την πένα αυτά που έγιναν από τον Μιχάλη την (καλή καρδιά).

Σήμερα που γράφω κλείνουν οκτώ χρόνια από τον πρόωρο χαμό του.

Είναι και αυτό ένα αιώνιο Μνημόσυνο από εμένα που το έγραψα, από τους χωριανούς που δεν τον ξέχασαν, και από τα παιδιά της Αθήνας που βάζουν στην εφημερίδα τέτοια θέματα.

Βαλανειό 10 Γενάρη 1980

Παπακαβάσιλας.


Για την αντιγραφή: Χρήστος Κρασάκης (Καβάσιλας)

"Ο Σπούργιτας"

Μου τον σύστησε ο Ντόλος το προηγούμενο Σαββατόβραδο. Είχα πάντα την αίσθηση ότι δεν υπήρξε ποτέ. Ήταν, πάντα, μια ακαθόριστη ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων.

Και τώρα σκεκόταν  μπροστά μου με προτεταμένο το χέρι.

Τον κοίταγα αποσβολωμένος. Του έδωσα το χέρι για να διαπιστώσω ότι υπάρχει στ'αλήθεια.

Πολλά χρόνια στην Αγγλία .

 Έρχεται που και πού στο χωριό αλλά δεν έτυχε να συναντηθούμε.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι μιλούσε σαν να μήν είχε φύγει ποτέ απο την Κέρκυρα . Άψογη προφορά και χρήση της γλώσσας μας, κατακάθαρες αναμνήσεις , σπόρ ντύσιμο , πάντα αδύνατος . Με τίποτα δεν φαίνονται τα χρόνια του.

Όλο το σαββατόβραδο ταξίδευα στα χρόνια της πρώτης δημοτικού. Τότε που ο Σπούργιτας ανέβαινε στο τελευταίο τσουφιλίδι της ελιάς στον Αγιάκωβο   και ο "Σαλιβάνος" , ο φοβερός και τρομερός δάσκαλος μας,  να ωρύεται απο κάτω.

Μου είπε ότι θα ξαναγυρίσει στο χωριό αργότερα.

Καλή αντάμωση φίλε.

Για την απώλεια του Δημήτρη του Ράκη

Γράφει ο Χρήστος Κρασάκης

Τον Δημήτρη (του Ράκη) τον πρόλαβα στο χωριό να παίζει με τα μεγαλύτερα παιδιά, και ύστερα από χρόνια, τον ξανάδα στην Αθήνα όταν έφυγα κι εγώ από το χωριό.

Αυτό που ξεχώριζε τον Δημήτρη από τους άλλους – και στο χωριό – ήταν αυτή η υποψία χαμόγελου που σχηματίζονταν στο πρόσωπό του, όταν έρχονταν από αντίθετη κατεύθυνση και συναντιόνταν τα μάτια του με τα δικά μου.

Μετά δε μιλούσε. Έφευγε… αλλά εγώ έμενα- πώς να το πω- με μια γεύση αποδοχής(;), όπως και να’ χει, μου έμενε ένα ευχάριστο συναίσθημα, που κρατούσε μέχρι την επόμενη φορά που γίνονταν το ίδιο…

Στο χωριό, αυτοί οι μεγαλύτεροι, έφτιαχναν καρότσια από ξύλα, καρφιά και σύρματα, που μπορούσε να ανέβει απάνω ένα άτομο, να οδηγεί, και οι άλλοι οι μικρότεροι, να σπρώχνουν από πίσω. Βέβαια καμιά φορά που πήγαινε κατ’ ευθείαν στις βατσουνιές και έπρεπε να σταματήσει, ακόμα σπρώχναμε, και ο Δημήτρης φώναζε… αλλά που ν’ ακούσουμε εμείς.

Ένα τέτοιο καρότσι, νομίζω ήταν που ανέβηκε απάνω μια φορά ο Βασίλης (τση Μαριέτας), επήρε πόζα οδηγού, και φώναξε: «αμπόχτε το καβότσι μου, κι εγώ το κουμανταύω!!»

Βεβαίως και δεν μπορούσε να το κουμαντάρει, αφού μετά από λίγο ο Βασίλης μας κοίταζε αποσβολωμένος μέσα από το καναλέτο, και το καρότσι πήγαινε χωρίς κουμανταδόρο… προς το Ρεκίνι!

Μέσα σ’ όλα αυτά, και σε άλλα πολλά και καλά, ήρθε κατακέφαλα και στο Δημήτρη- όπως και σε όλους τους άλλους- η απόφαση να φύγει… να πάει να «φτιάξει τη ζωή του».

Να πάει που;;

Να φτιάξει τι;;

Αφού εκεί που ήταν, δε γίνονταν καλύτερα!

Αφού εκεί που πήγε, δε γίνονταν χειρότερα…

Αυτό που ξέρω εγώ- φίλε μου Δημήτρη- είναι ότι εσύ δε μάσησες, όπως εμείς!

Εσύ ήξερες απ’ την αρχή πού- ήτανε καλύτερα, πού- έπρεπε να κάτσουμε όλοι και να παλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο χωρίς να αφήνουμε «κενά» μέσα στη ψυχή μας.

Όμως δεν είπες τίποτα, δεν έκανες τίποτα- τα άφησες για τους άλλους, τους «οργανωμένους» τους αγωνιστές των δικαίων του Λαού… τρομάρα μας.

Κι έτσι…

Αυτοί, με τη ματιά του λύκου, τρέχουν να σώσουνε ακόμα τον κόσμο… από τον «Παράδεισo»…
Κι εσύ, με τη ματιά του αρνιού, θα κάτσεις να μας περιμένεις στο μόνο τραπέζι που δεν καταφέραμε να γεμίσουμε ποτέ:

Το τραπέζι της Χαράς!

Παίξε γέλασε και σώπα;

Η φετινή θεατρική παράσταση του πολιτιστικού συλλόγου και της θεατρικής του ομάδας ήταν μια πολιτική επιθεώρηση με πολλά τραγούδια, γέλιο και προβληματισμό.
Το σενάριο έγραψε ο Νίκος Κυριάκης
Σκηνοθεσία η Ανθή Κωστελλέτου.
Έπαιξαν οι: Όλγα Βαγιωνίτη, Αθηνά Βασιλάκη, Έλενα Βασιλάκη, Κωνσταντίνα Βασιλάκη,Εύη Κορδούτη, Τάσσος Κυριάκης, Αντώνης Κυριάκης, Σπύρος Κυριάκης, Σοφία Κωστελλέτου, Μάρκος Κωστελλετος και Νικολέτα Μπίσκου.
Επίσης παρουσιάστηκε ένα απόσπασμα απο την "Φρουτοπία"όπου συμμετείχαν τα μικρότερα παιδιά της θεατρικής ομάδας.

Δεκαπενταύγουστο στο χωριό

Η φετινή περιφορά του επιταφίου της Παναγίας, όπως συνηθίζεται στο χωριό μας.

Φεστιβάλ χορωδιών στο Βαλανειό

Για πρώτη φορά συμμετείχαν τόσες χορωδίες με τόσο πλούσιο πρόγραμμα και τόσες καλές εκτελέσεις .
Η καθιερωμένη συναυλία του Αυγούστου της χορωδίας του Βαλανειού μπορεί πλέον να εξελιχθεί σε ένα φεστιβάλ χορωδιών υπαίθρου.

Η Χορωδία Αγύρου, υπό την διεύθυνση του Νίκου Κοντογιώργη με πολύ καλές φωνές και ωραία τραγούδια .
Η Χορωδία & Μαντολινάτα Πολιτιστικού Συλλόγου Αυλιωτών, υπό την διεύθυνση της Ιωάννας Γιαννιώτη με πολλά νέα και ταλαντούχα παιδιά .
Η Χορωδία Κασσωπαίων «Ο Απόλλων», υπό την διεύθυνση του Αλέκου Χαρτοφύλακα.
Η Χορωδία Χωρεπισκόπων, υπό την διεύθυνση του Σπύρου Κρασάκη με το Ave Maria (μέρες πούναι) καταχειροκροτήθηκε.
Και βέβαια η Χορωδία Βαλανειού "Το Κόρο" & οι μουσικοί: Αυλωνίτης Σπύρος, Κουσουνής Γιώργος, Λουκανάρης Αντώνης υπό την διεύθυνση του Αλέκου Χαρτοφύλακα με εξαιρετική απόδοση και , εκτός των άλλων, με την εξαιρετική σόλο ερμηνεία της Έλενας Χαρτοφύλακα.

Η βραδυά συνεχίστηκε με τραπέζι έξω από το μοναστήρι του 'Αη Νικόλα.

Πάντα τέτοια και καλύτερα.

Έφυγε και ο Γρηγόρης.

Χάσαμε και τον Γρηγόρη.

Αυτόν τον μήνα έφυγαν πάνω απο δέκα Βαλανίτες . Δέν μπορείς να συνηθίσεις τον χωριό με την απουσία τους . Νομίζω ότι θα τον δώ στην καρέκλα του έξω απο το καφενείο.

Δυστυχώς το έμαθα αργά και δεν μπόρεσα να πάω στην κηδεία. Συνάντησα τον μικρότερο αδελφό του που ζεί χρόνια στην Νέα Υόρκη και μου το είπε.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια.

Εκδηλώσεις τον Αύγουστο στο χωριό.

Καταρχήν έχουμε τις εκδηλώσεις του Πολιτιστικού συλλόγου που γίνονται σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο με προβολές καλών ταινιών και με μεγάλη συμμετοχή.
Εν συνεχεία είμαστε εν αναμονή του θεατρικού έργου που θα παρουσιάση ο θίασος του συλλόγου μας.
Έχει σχεδιαστεί και η διοργάνωση μιας γιορτής με μουσική και χορό.

Ο Μουσικός όμιλος οργανώνει επίσης ένα φεστιβάλ χορωδιών με την συμμετοχή απο αρκετά χωριά της περιοχής μας.

Συμμετέχουν:
- Χορωδία Αγύρου, υπό την διεύθυνση του Νίκου Κοντογιώργη.
- Χορωδία & Μαντολινάτα Πολιτιστικού Συλλόγου Αυλιωτών, υπό την διεύθυνση της Ιωάννας Γιαννιώτη.
- Χορωδία Κασσωπαίων «Ο Απόλλων», υπό την διεύθυνση του Αλέκου Χαρτοφύλακα.
- Χορωδία Χωρεπισκόπων, υπό την διεύθυνση του Σπύρου Κρασάκη.
- Χορωδία Βαλανειού "Το Κόρο" & οι μουσικοί: Αυλωνίτης Σπύρος, Κουσουνής Γιώργος, Λουκανάρης Αντώνης υπό την διεύθυνση του Αλέκου Χαρτοφύλακα.

Καλή επιτυχία σε όλους.

Έφυγε και η Χρυσάνθη

Αυτό το αμάνικο πουλοβεράκι τόφτιαξε με τη ρόκα της, τον χειμώνα που μας πέρασε.

Είναι από μαλλί προβατίνας, παρακαλώ.

Η Χρυσάνθη του Κοκόλη! Η πιο γλυκειά και αισιόδοξη γυναίκα του κόσμου.

Δεν είναι ότι δεν μπορούσε να αγοράσει ένα. Απλά δεν της αρκούσε ότι κι'ότι.

Ήθελε κάτι επώνυμο.

Κανονίσαμε να την βγάλω και φωτογραφία με τη ρόκα.

Κάτι μου συνέβηκε και δεν μπόρεσα να ανέβω στο χωριό.

Ci vediamo γλυκειά μου.

Επίσκεψη του Μανώλη Ρασούλη στο Βαλανειό

Το χωριό μας επισκεύθηκε Ο Μανώλης Ρασούλης προκειμένου να γνωρίσει την χορωδία του Βαλανειού και να συνομιλήσει μαζί μας για κοινά ενδιαφέροντα που αφορούν το παραδοσιακό τραγούδι μας , την ιστορική επίδραση των Κρητών στον επτανησιακό πολιτισμό , την επτανησιακή μελοποίηση του Ερωτόκριτού κ.α.
Περάσαμε μια υπέροχη βραδυά με συζητήσεις και τραγούδι.
Ιδιαιτερη εντύπωση έκανε στρους φιλοξενούμενούς μας το "Αρμολίνο ".
Την επόμενη μέρα έγινε συζήτηση σε εκπομπή της ΕΡΑ- ΝΕΤ στην οποία συμμετείχε ο Μανώλης Ρασούλης, Ο Αλέκος Χαρτοφύλακας και η αφεντιά μου.

Τον Μανώλη Ρασούλη έχουν προσκαλέσει στην Κέρκυρα η Αστρονομική Εταιρεία για μιά φιλολογική-μουσική εκδήλωση η οποία θα γίνει την ερχόμενη Κυριακή 20 Ιουνίου και ώρα 830μμ στην Ιόνιο Ακαδημία. Θα τραγουδήσει η Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού με τον Κωνσταντίνο Κατωμέρη στο πιάνο.

Συνέντευξη του Παπακώστα Κρασάκη σε Γαλλική εφημερίδα

Ο Παπακώστας σε συνέντευξη του σε Γαλλική εφημερίδα απαντάει σε ερωτήσεις για τα φλέγοντα προβλήματα της εποχής μας .

Αναφέρει ότι το Ελληνικό σύστημα είναι Γαγραινώδες , τάσσεται με το μέρος των αγωνιζόμενων εργαζομένων, επισημένει ότι η αδίστακτη φορολόγηση οδηγεί την Ελληνική εργατική οικογένεια στην οικονομική καταστροφή και την χώρα στο αδιέξοδο .

Αναφέρεται επίσης στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου και στην ανάγκη χωρισμού του κράτους από την εκκλησία.

Τάσσεται κατά της βίας, του φανατισμού και του εξτρεμισμού και εκφράζει τους φόβους του για επικείμενη αιματοχυσία στην Ελλάδα εξαιτίας της οικονομικής λεηλασίας των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Ο Παπακώστας Κρασάκης υπηρέτησε ως εφημέριος και εκπαιδευτικός την Ελληνική κοινότητα του Saint Etienne όπου ζεί τα τελευταία 38 χρόνια της ζωής του μαζί με την οικογενειά του.

Έφυγε και ο Τάσσος του Καλογέρου

Πέθανε προχθές και ο Πατέρας μου. Τέλος τα τραγούδια στον ανήφορο του Άγιαρσενιού.

Τέλος τα αγριολάχανα , το τσιγαρέλι και τα κεράσματα στα παιδιά του χωριού.

Δεν ξέρω πως θα συνηθίσω το Βαλανειό χωρίς την παρουσία του.

Ο ερωτόκριτος στο Βιβλιοπωλείο "Πλούς" με την χορωδία του Βαλανειού

Έγινε με επιτυχία η εκδήλωση για το ποίημα του Βιτσέτζο Κορνάρο "Ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα" στο Βιβλιοπωλείο "πλούς".
Στήν εκδήλωση έγινε μια ιστορική αναφορά στην μακραίωνη παρουσία του Ερωτόκριτου στα Επτάνησα και στους Κρήτες πρόσφυγες που το μετέφεραν.
Τραγούδησε η χορωδία του Βαλανειού την τετραφωνική σύνθεση του Ερωτόκριτου πάνω στην βασική μελωδία όπως σώθηκε μέχρι σήμερα στο Βαλανειό.
Τήν χορωδία διεύθηνε ο Αλέκος Χαρτοφύλακας και συμετείχαν σχεδόν όλοι οι χορωδοί.
Τα σχόλια του κόσμου ήταν κολακευτικά για την προσπάθεια να περισωθεί ο Ερωτόκριτος καθώς και άλλα παλαιά τραγούδια του τόπου μας.
Ιδιαίτερα ευνοικά ήταν τα σχόλια για την προσπάθεια να ηχογραφηθούν σε ένα cd.
Τοπικές εφημερίδες εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για να προβάλουν την προσπάθεια .
Τέλος υπό την απαίτηση των συμμετασχόντων, η χορωδία τραγούδησε στο δρόμο το "Αρμολίνο" καταχειροκροτούμενη.

Εάν θέλετε να δείτε αποσπάσματα απο την εκδήλωση ανοίξτε τα παρακάτω link από το blog της Anais (Ανέμων Δίκτυα).

http://anemondixtia.blogspot.com/2010/04/blog-post_29.html

Η στο You tube
http://www.youtube.com/watch?v=eB5cvOa5ww8&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?v=Kyp-7JgjCys&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=MhZeuFmCO9E&feature=related

Επίσης στο Υou tube υπάρχει το βιντεάκι από το ΑΡΜΟΛΙΝΟ που ανέβασε ο κύριος Νικόλαος Γρηγορόπουλος στην διεύθυνση_

http://www.youtube.com/watch?v=A-sVhx6VqTo

Έχουν ανεβεί σtο You tube και άλλες καλύτερες ηχογραφήσεις απο την εκδήλωση αλλά δεν μπορεσα ακόμα να τις βρώ.

Εκδρομή της Λέσχης Περιββαλοντος στο Βαλανειό

Η εκδρομή έγινε στην Γνωστή Διαδρομή Βαλανειό-Σωκράκι. Συμμετείχαν πολλοί από τα γύρω χωριά (Δροσάτο Αγρός κλπ.) Κάτοικοι της Πόλης αλλά και αρκετοί Γερμανοί και Άγγλοι.

Τους συνοδεύσαμε , εγώ ( ο Σταμάτης του Καλογέρου) και ο Ιάκωβος του Νταλιμάτσια).

Στο τέλος θα ανοίξουμε και τουριστικό γραφείο " TSI MULAS TO PIDIMA TOYRS"

Έφυγε ο Καπαντρίας

Αποχαιρετισμός στον Καπαντρία

Γράφει ο Χρήστος Κρασάκης (Καβάσιλας)

Έφυγε και ο τελευταίος της παρέας που μας έμαθαν να τραγουδάμε, τα ‘τραγούδια του Θεού.’ Μπορεί, και χωρίς να το καταλάβαιναν, μα δεν έχει σημασία.

Προσπάθεια έκαναν να επικοινωνήσουν με τη Δημιουργία εκείνοι, προσπάθεια κάνουμε κι εμείς. Αυτό έχει σημασία!!

Γυρίσαμε τον κόσμο όλο από τότε, με αυτή τη σπίθα μέσα στη ψυχή μας. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε ούτε κι εμείς, τώρα.

Περάσαμε, και περνάμε από σαράντα κύματα, φυσώντας το ‘Μαγεμένο Αυλό’ που μας χάρισαν, αυτοί οι δικοί μας άνθρωποι!!

Δε θέλω να πω ότι έκανε θαύματα τούτος ο ‘αυλός’. Λέω πως είναι καλύτερα να τον έχεις και να πορεύεσαι, παρά να μην έχεις τίποτα.

Λέω πράγματα κοινότυπα, που όλοι τα ξέρουμε, αλλά είναι καλό να τα θυμόμαστε πιο συχνά.

Και να τους ευχαριστούμε, που μας άφησαν…ουσία, και ας μη μας άφησαν…περί – ουσία.

Καλό σου ταξίδι ‘Μπαμπούλη.’

Εκδηλώσεις

Οι Εκδόσεις ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ μας προσκαλούν την Τετάρτη,
21 Απριλίου 2010 και ώρα 19.00 στην Παρουσίαση του βιβλίου,
Η Ιστορία ενός 'Μισάνθρωπου', του Δημήτρη Λάμπου,
στην Πινακοθήκη Δήμου Κερκυραίων (Τμήμα Α')
(Παλαιά Ανάκτορα, Ακαδημίας 1)
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι: Δημήτρης Φίλιας
αν. Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου,
Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας
Δημήτρης Κονιδάρης
Συγγραφέας,
Συνεκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού 'ΠΟΡΦΥΡΑΣ'
Παντελής Δημητριάδης
Φιλόλογος, Καλλιτέχνης
Θα απαγγελθούν αποσπάσματα του βιβλίου
Μουσική θα παίξουν οι φοιτητές Μουσικολογίας
Νίκη Κρασάκη και Δημήτρης Κυραναστάσης .

Επίσης την επόμενη Τετάρτη 28 Απριλίου 2010 στις 8.30 μμ στο Βιβλιοπωλείο-καφεπωλείο "ΠΛΟΥΣ" θα γίνει εκδήλωση για την μακραίωνη παρουσία του Ερωτόκριτου στην Κέρκυρα.
Θα τραγουδήσει για πρώτη φορά τον Ερωτόκριτο η τετραφωνική χορωδία του Βαλανειού υπό την Διεύθυνση του Αλέκου Χαρτοφύλακα.
Μιά Ιστορική αναφορά θα κάνει η
αφεντιά μου.

Εμισκοβόλουνε

Ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο , στην γραφή του, βιβλίο από την συμπατριώτισσα μας Ελένη Αρμένη απο τους Ραχτάδες.
Το βιβλίο αναφέρεται στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων της βόρειας Κέρκυρας.
Με ζωντανό και βιωματικό τρόπο αναφέρεται στις καθημερινές ασχολίες των αγροτίκών κοινοτήτων, στην μαγειρική, την πρακτική ιατρική και πολλά άλλα ενδιαφέροντα .
Η Ελένη Αρμένη αποφοίτησε από το τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης , έχει διδάξει σε Ελληνικά σχολεία της διασποράς (Αιθιοπία , Αυστραλία) , ήταν για χρόνια καθηγήτρια στο γυμνάσιο Αμφιπαγιτών και τώρα διδάσκει στο 1ο Γυμνάσιο Κέρκυρας.
Έχει συμμετάσχει στην συγγραφή του βιβλίου «ΙΟΝΙΟΝ ΑΚΡΟΝ».
Ένα θερμό ευχαριστώ .

Αρχείο φωτογραφιών Βαλανιού

Αρχίζουμε απο σήμερα να συλλέγουμε τις παλιές φωτογραφίες του χωριού μας σε ένα αρχείο.
Το αρχείο μπορείτε να το ανοίξετε απο τα link στα αριστερά της σελίδας.
Οι φωτογραφίες είναι σε μεγάλο μέγεθος και μπορείτε να τις δείτε η να τις κατεβάσετε κάνοντας κλίκ επάνω τους.
Σε κάθε φωτογραφία μπορείτε να αφήσετε σχόλιο που να αναφέρετε στην συγκεκριμένη φωτογραφία.
Θα υπάρξουν και φωτογραφίες που δεν θα αναγνωρίζουμε τα πρόσωπα.
Όποιος γνωρίζει κάτι μπορεί να βάλει σχόλιο για να βοηθήσει.
Όποιος έχει παλιές φωτογραφίες ΄και θέλει να τις συμπεριλάβω στο αρχείο μπορεί να μου τις στείλει με mail η να μου τις δόσει να τις σκανάρω και να του τις ξαναδώσω.
Βοηθήστε να μαζέψουμε αυτό το υλικό γιατί θα χαθεί και είναι κρίμα.

Οι επόμενες γενιές των συγχωριανών μας θα μπορούν να δούν η να χρησιμοποιήσουν παλιές φωτογραφίες του χωριού μας και των προγόνων τους.

Μπαμπάδες με ρούμι

Από τον θίασο του πολιτιστικού συλλόγου του Βαλανειού .
Και όχι μόνο .
Είχαμε και χορευτικό απο τα παιδιά , με το συντονισμό της Όλγας Βαγιωνίτη και Δικαστήριο των ζώων (ένα μονόπρακτο) με τα μεγαλύτερα παιδιά όπου
έπαιξαν.
ο Λεωνίδας (του Τσουμπάνη).
ο Χαράλαμπος (επίσης του Τσουμπάνη).
ο Τασσούλης (του Άρη του Κυριάκη).
ο Δημητράκης (του Μπόγια).
ο Σπύράκης (της Ανθής).

Όπως μας είπε η Ανθή Κωστελέτου ,που είχε και το γενικό πρόσταγμα, σχεδόν όλα τα παιδιά του χωριού έχουν πάρει μέρος σε χορευτικά και θεατρικές παραστάσεις που έχει διοργανώσει ο Σύλλογος.

Οι "μπαμπάδες με ρούμι", ένα απο τα καυστικότερα έργα των του Θανάση Παπαθανασίου και του Μιχάλη Ρέππα, κάνουν τον θεατή να γελάσει και να προβληματισθεί επάνω στην συμπεριφορές και τις αξίες των νεοελλήνων.
Ένας γέρος πατέρας πεθαίνει και επάνω από το άταφο ακόμη πτώμα ξεσπάει ένας εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας για την κληρονομιά.
Η βουλγάρα που φρόντιζε τον γέρο (και τον παντρεύτηκε στο παρά πέντε). Τα παιδιά του γέρου καθώς και η μελιστάλακτη γειτόνισσα εμπλέκονται σε μια ξέφρενη αντιπαράθεση για την κληρονομιά.
Τά όπλα τους η υποκρισία ο αμοραλισμός οι εκβιασμοί , τα παζάρια , οι αποκαλύψεις των μεγάλων και μικρών μυστικών του καθε ενός και τέλος οι "μπαμπάδες με ρούμι" , γλυκά απο μια συνταγή της Βέφας ποτισμένα με παραθείο.
Τέτοιος ο ξεπεσμός και υποταγή τους στο χρήμα που η πονηρή Βουλγάρα ήταν η λιγότερο ένοχη.
Οι ερμηνείες των παιδιών ήταν εξαιρετικές . Νομίζω ότι είναι η καλύτερη παράσταση που έχω παρακολουθήσει στο χωριό.
Μπορούσε να σταθεί επάξια δίπλα σε μεγάλους ερασιτεχνικούς θίασους.
Δεν νομίζω ότι θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι σε μερικές σκηνές τα παιδιά είχαν τον αέρα επαγγελματιών ηθοποιών.

Η Ανθή Κωστελέτου ήταν η σκηνοθέτιδα και της οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την δουλειά της.
Κάθε καλοκαίρι βάζει στη διαδικασία του θεάτρου απλούς ανθρώπους που κάτω απο άλλες συνθήκες δεν θα είχαν την ευκαιρία να χαρούν τέτοιες στιγμές.

Έπαιξαν
Ο Μάρκος Κωστελέτος του Πουλή(ο ανηψιός μου) στον ρόλο του Χρήστου.
Η Αθηνά Βασιλάκη (Η θυγατέρα του Μαντόνα) στον ρόλο της Βουλγάρας (εξαιρετική!!).
Η Σοφία Κωστελέτου(του Μπολέτου) στον ρόλο της γειτόνισσας.
Η Ελένη Βασιλάκη (η θυγατέρα του Μαντόνα ) στον ρόλο της Τζένη).
Η Νικολέτα Μπίσκου ( θυγατέρα της Ανθής) στον ρόλο της Ρου (γεννημένη για κακιά).
Η Όλγα Βαγιωνίτη (του Ντόλου) ως Παναγιώτης (πολύ καλή).

Επίσης στην μουσική και στα φώτα η Κωσταντίνα Βασιλάκη (του Σπύρου του Θεμιστοκλή) . Η επιλογή των τραγουδιών ήταν άψογη.
Τα σκηνικά έκανε ο Μάρκος.

Συγχαρητήρια παιδιά!!!!!!

Υ.Γ Η Ανθή μου είπε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Σταμάτης Μεσημέρης πάντα παρότρυνε και βοηθούσε και οικονομικά τις θεατρικές δραστηριότητες του συλλόγου.
Ασφαλώς και δεν ξεχνάμε και συνεχίζουμε!

Το Κόρο στην συναυλία του Σαββάτου

Μιά υπέροχη βραδυά με τις χορωδίες των Σινιών , της Κασσιώπης και του Βαλανειού.
Τραγούδια Χατζηδάκη , Θεοδωράκη , Λοίζου, Αρλέτας και παλιά κερκυραίκα τραγούδια.
Μια βραδυά στην βρύση του Βαλανειού όπως κάθε χρόνο στα μέσα του Αυγούστου.
Ιδιαίτερη εντυπωση έκαναν η χορωδία του Βαλανειού μαζί με την χορωδία της Κασσιώπης όταν τραγούδησαν μαζί το "Αρμολίνο" τον "Γκιώνη" και άλλα παλιά παραδοσιακά τραγούδια μας.
Επίσης καταχειροκροτήθηκαν τα μικρά παιδιά απο την χορωδία της Κασσιώπης καθώς και ο μικρούλης που ανέλαβε Μαέστρος σε ένα τραγούδι .
Η χορωδία του Βαλανειού έκανε μιά απο τις καλύτερες εμφανίσεις της ιδιαίτερα στα τραγούδια που τραγούδησαν σόλο η Άννα και η Έλενα του Α. Χαρτοφύλακα καθώς και ο Φώντας και ο Δημήτρης.
Άκουσα καλά σχολια απο πολλούς και εγώ πέρασα μια ευχάριστη βραδυά .
Τους ευχαριστούμε .

Και του χρόνου αδέλφια!

Για την δημιουργία ενός αρχείου φωτογραφιών του Βαλανειού

Απο συζητήσεις που έχω κάνει προκύπτει η ανάγκη της δημιουργίας ενός αρχείου παλιών και νέων φωτογραφιών κατοίκων του χωριού μας η και σπιτιών τοπίων κλπ.

Είναι προφανές ότι αν δεν ψηφιοποιήσουμε τις φωτογραφίες που υπάρχουν σκόρπιες σε κάθε σπίτι ,οι περισσότερες θα καταστραφούν και θα χαθούν για πάντα.

Θα χαθεί έτσι ένα οπτικό υλικό που υπάρχει ακόμα .

Ήδη εγώ έχω αρκετές φωτογραφίες που μου έδωσαν μερικές οικογένειες του χωριού μας.

Δεν αρκούν. Χρειάζεται να μαζευτούν και άλλες .

Η ιδέα έχει ως εξής .

Να ανοίξουμε μια νέα σελίδα αρχείου φωτογραφιών όπου να μπορεί ο καθένας κάνοντας κλίκ στο link να το ανοίξει.

Κάθε φωτογραφία να είναι αριθμημένη και να έχει δυνατότητα υποβολής σχολίων. Αυτό για να μπορούμε να αναγνωρίσουμε πρόσωπα που ενδεχομένως δεν τα ξέρουμε.

Όποιος έχει φωτογραφικό υλικό να το σκανάρει και να μας το στέλνει για να το αναρτήσουμε

Τάσσος power!!!!

Καί στο heavy metal διαπρέπουμε κύριοι!

Ο Τάσσος (της Βαρβάρας του κουρέ) με την μπάντα του στην ημέρα της Ευρωπαικής μουσικής.

Η συναυλία έγινε στον "κήπο του λαού" ,δηλαδή στον κήπο του art cafe δηλαδή στο κήπο του παλατιού.

Η βραδυά ήταν εξαιρετική και τα παιδιά απέδειξαν ότι είναι ικανοί μουσικοί χαρίζοντάς μας υπέροχα ακούσματα.

Σήμερα παίζουν με την καινούργια τους μπάντα στον αμπελώνα στο τρίκλινο με παλιά roc . Να πάμε να τους ακούσουμε.

Λίζα

Η αγαπημένη σκυλίτσα του χωριού. Χαδιάρα και με εκείνο το βλέμμα γεμάτο μελαγχολία.

Σπάνια είναι πεινασμένη . Όλοι κάτι τις δίνουν.

Εκείνο που ζητάει είναι λίγη προσοχή και ένα χάδι.

Ένα βράδυ την χάιδεψα και με ακολούθησε μέχρι την πόρτα του σπιτιού μου.

Σκέφτηκα ότι πεινούσε και της έδωσα κάτι.

Ούτε που το μύρισε .

Δεν ξέρω... αλλά αυτό το σκυλί δεν μπορώ να το κοιτάξω πολύ ώρα στα μάτια.

Πριν απο ένα χρόνο είχε αρρωστήσει βαρειά.

Μιά συγχωριανή μας την πήγε στην Αχαράβη και της έκαναν εγχείρηση. Χρειάστηκε να την ξαναπάει γιατί κοπήκαν τα ράμματα .

Ευχές στη Θανασιά

Η Θανασιά είναι γειτονισσά μου.

Την Βλέπω κάθε Κυριακή . Καπνίζουμε το τσιγάρο μας και συζητάμε στο μπότζο της.

Ο Άντρας της ο Νικολάκης έπαιζε ακορντεόν στα νιάτα του μαζί με τον πατέρα μου που έπαιζε βιολί. Τόχει ακόμα το ακορντεόν, νομίζω.

Η κόρη της η Μπουλίτσα μου είχε ρίξει μια πέτρα στο κεφάλι όταν είμαστε μικροί και η Θανασιά ακόμα το λέει.

Η Θανασιά έχει προβλήματα με την υγεία της τελευταία. Της εύχομαι απο καρδιάς να γίνει γρήγορα καλά και να βγή ξανά στο μπότζο της.

Μετεκλογικό τοπίο 1

Δεν είναι άσχετο!

Τελειώσανε και οι εκλογές.

Συγχαρητήρια, συλλυπητήρια και χρόνια πολλά. Και αμα καταφέρουμε να βγάλουμε τον επόμενο χειμώνα εμένα να μου γράψεις!

2match art

Σε έκθεση φωτογραφίας και ποίησης που γίνεται στο Γκάζι (Κωνσταντινουπόλεως 46) συμμετέχει και ο συγχωριανός μας Δημήτρης Κυριάκης (του Σώγια).

Όσοι τύχει να βρίσκονται στην Αθήνα, αλλά και οι Βαλανίτες των Αθηνών, αν ενδιαφέρωνται , μπορούν να επισκευθούν τον χώρο και να γνωρίσουν τον Δημήτρη και τα έργα του.

Η μόλυνση του ποταμιού συνεχίζεται

Καταγγελία

Καταγγέλλω προς κάθε υπεύθυνη αρχή (ΥΠΕΧΩΔΕ, Περιφέρεια Ιονίων Νήσων Νομαρχία Κέρκυρας , Σύνδεσμο Καθαριότητας Νομού Κέρκυρας) καθώς και στις Περιβαλλοντικές Οργανώσεις Νομού Κέρκυρας , τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη το έγκλημα που διαπράττεται για χρόνια τώρα με την διάθεση αποβλήτων ελαιοτριβείων (μούργες) σε ποτάμι της Βόρειας Κέρκυρα.

Το ποτάμι πηγάζει από το Όρος και διέρχεται κοντά από τα χωριά Ζυγός , Βαλανειό , Ρικίνι και καταλήγει στην Θάλασσα στο Σιδάρι .

Συγκεκριμένα . Εδώ και χρόνια και παρά τις διαμαρτυρίες τόσο εμού όσο και αρκετών άλλων συγχωριανών μου συνεχίζεται η ρύπανση του ποταμιού μας με μούργες από ελαιοτριβεία που έχουν τις εγκαταστάσεις τους ακριβώς δίπλα στο ποτάμι.

Αυτή η εγκληματική συμπεριφορά εκ μέρους των ιδιοκτητών των ελαιουργείων αλλά και της αδιαφορίας των τοπικών αρχών έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή του υδροβιότοπου και την εξαφάνιση κάθε μορφής ζωής μέσα σε αυτόν.
Την στέρηση του νερού σε ζώα , πουλιά και έντομα που ζουν στην περιοχή .
Την σταδιακή εξαφάνιση φυτών που δεν αντέχουν να αναπτυχθούν κάτω από αυτές τις συνθήκες .
Την μόλυνση της Θάλασσας στο Σιδάρι (όπου καταλήγει το ποτάμι).

Σημειώνω ότι αυτό το ποτάμι είναι ένα από τα δύο που θα τροφοδοτούν την τεχνητή λίμνη που πρόκειται να δημιουργηθεί προκειμένου να υδρεύεται η Πόλη της Κέρκυρας στο μέλλον.

Επισυνάπτω φωτογραφίες
Η πρώτη από το γεφύρι στις Χελινδρονιές ( Λίγο πιο πάνω από το Ρικίνι).
Η δεύτερη από το «κρύο νερό» (παρακάτω από τον Ζυγό).


Κέρκυρα 17 Μαΐου 2009

Σταμάτης Κυριάκης

( Η παραπάνω καταγγελία έχει αποσταλεί και αναμένουμε)

Ένας εξαιρετικός περίπατος

Η περιπατητική εκδρομή που είχαμε προγραμματίσει ήταν, κατα γενική ομολογία, εξαιρετική και διαφωτιστική.

Βοήθησε και ο καιρός όπου καθ'όλη την διάρκεια ήταν καλός.

Γνωριστήκαμε.

Μας έδειξε και ο Ιάκωβος όλα τα δέντρα του δάσους που δεν τα γνωρίζαμε.

Μιλήσαμε και για την ιστορία της περιοχής και για τους μυθους της.

Πήρε και φωτογραφίες ο Δημήτρης με εκείνον τον μοναδικό τρόπο που βλέπει τα πράγματα.

Πειράξαμε και την Kate Koul.

Μιλήσαμε και για την μουσική.

Χαρήκαμε το φαγητό και την ξεκούραση δίπλα στο ένα απο τα δύο ποτάμια της περιοχής.

Γίναμε έξαλλοι με τις μούργες που είχαν ρίξει στο άλλο ποτάμι και το νερό κατέβαινε μαύρο.

Καταραστήκαμε τον Δήμαρχο Φαιάκων για τα σκουπίδια που υπήρχαν στο Βενετσιάνικο γεφύρι κάτω απο το Σωκράκι.

Μαζέψαμε και αρκετές σακκούλες σκουπίδια απο τον δρόμο.

Δώσαμε ραντεβού για καινούργιες συναντήσεις.


Η μουσική απο το βιντεάκι είναι ένα απόσπασμα απο το δεύτερο μέρος του έργου

William tell του Gioachino Rossini

Τα δύο ποτάμια που θα τροφοδοτήσουν με νερο την τεχνητή λίμνη απο όπου θα υδρεύεται η Κέρκυρα .
Στο πρώτο εξακολουθούν να ρίχνουν μούργες ελαιουργείων με αποτέλεσμα να καταστρέφουν την ζωή του ποταμιού και να καταλήγουν τα απόβλητα των ελαιουργείων στο Σιδάρι, στην θάλασσα.
Οι Δήμαρχοι της περιοχής και ο Κος Νομάρχης μπορούν να μας απαντήσουν πότε θα σταματήση το έγκλημα?
Εκτός απο την καταστροφή του Τεμπλονίου και της Λευκίμμης σκοπεύουν να καταστρέψουν και την δική μας περιοχή?
Γιατί, απο ότι φαίνεται, για να κάνουν κάτι δημιουργικό δεν φαίνονται ικανοί.

ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΒΑΛΑΝΕΙΟ-ΣΩΚΡΑΚΙ

Valanio travel
Οι καλύτερα οργανωμένες περιπατητικές διαδρομές

Βαλανειό - Σωκράκι - Βαλανειό


Υπάρχει η σκέψη να ξεκινήσουμε την Κυριακή 3 Μαίου στις 10 το πρωί από το Βαλανειό.
Η διαδρομή είναι από αγροτικό χωματόδρομο χωρίς κινδύνους . Τα τοπία είναι εξαιρετικά . Υπάρχουν μύθοι , ποταμάκι, Βενετσιάνικο γεφύρι και δάση με αγριοβαλανιδιές.
Η διαδρομή είναι Βαλανειό- Μέγας κάμπος- Παλιόκαστρο (μούλας το πήδημα)- Άγιοι Θεόδωροι – κρύο νερό (βενετσιάνικο γεφύρι)- Σωκράκι- επιστροφή στο Βαλανειό το απόγευμα.
Χρειαζόμαστε (ο καθένας)
Μικρό και ελαφρύ σακίδιο.
Ξηρά τροφή για το μεσημέρι (ελαφριά και όχι οινόπνευμα).
Παγούρι με νερό.
Επιπλέον στεγνή φανέλα (όποιος θέλει).
Παπούτσια αθλητικά η ορειβασίας σχετικά ευρύχωρα και φορεμένα.
Κοινό μικρό φαρμακείο θα υπάρχει .
Ότι άλλο νομίζει ο καθένας (ραδιόφωνο κινητά τηλέφωνα κλπ).
Θα φροντίσουμε να υπάρχει ένα 4χ4 στο Βαλανειό stand by για κάθε ενδεχόμενο.
Όχι μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι.

Όποιος θέλει να έρθει να ειδοποιήσει γρήγορα για να οργανωθούμε ανάλογα.

e-mail stakyriak@yahoo.gr τηλ. 26610 23994

Τα παιδιά που είναι στο Βαλανειό να το πουν και στους υπόλοιπους και να προωθήσουν το κείμενο και στους γύρω γνωστούς και όσοι είναι από την Πόλη η αλλού να προωθήσουν το κείμενο στην παρέα τους η όπου νομίζουν.

ΕΦΥΓΕ Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΕΣΗΜΕΡΗΣ

Το Βαλανειό θρηνεί.











Έφυγε ένας σπουδαίος ποιητής και ένας εξαίρετος άνθρωπος.

Η κηδεία θα γίνει στο χωριό την Κυριακή 5 Απριλίου στις 11.30 πμ.

Ο Γιώργος Ράδος μαζί με την Άντζελλα Ρέγγη έφτιαξαν πρίν απο δεκαοκτώ χρόνια τον ραδιοφωνικό σταθμό "Κύμα 903 FM".
Ο "κυμα 903" εκπέμπει σε όλο το νησί διαλεγμένη ελληνική μουσική και ειδήσεις . Είναι ο σοβαρότερος σταθμός στο νησι μας . Έχει διοργανώσει πολλές εκδηλώσεις και συναυλίες και έχει συμβάλλει ως χορηγός σε ακόμα περισσότερες.
Ο Γιώργος είναι άριστος γνώστης και λάτρης της Ελληνικής μουσικής και ο σταθμός του είναι έργο ζωής και προσφοράς στην πολιτιστική μας ζωή.
Σεμνός , αφανής και δραστήριος .
Το link του "κύμα 903" για να ακούνε μουσική και ειδήσεις και οι εκτός Κέρκυρας . Ακούστε ζωντανά εδώ Κύμα 903 fm
http://www.greek-radio.fm/ionio/kerkyra/kyma-fm-903.html

Ο Θύμιος μου νάναι καλά κι'απ'άλλο χρόνο πάω

Ή "Παπαντή" άλλο ένα παλιό τραγούδι μας .

Το Βίντεο είναι απόσπασμα από μια παλιά ,σχετικά ,ταινία του Κώστα Βλάχου και τον ευχαριστώ για την άδεια που μου έδωσε να το χρησιμοποιήσω.

Μάλλον είναι απο πανυγήρι στον Αγιάκωβο και υπολογίζω να είναι 15 χρόνια πρίν..... ...Εντάξει ρε παιδιά πριν απο δέκα....Σύμφωνοι πριν απο πέντε.... Εντάξει, νά είμαστε και σοβαροί ....

....Τί θέλετε να πώ ότι ήτανε απο πέρσι?

Η μέρα της Γυναίκας στο Λιθάρι

Έχουμε καιρό να ακούσουμε την Αννούλα .
Στις 8 Μαρτίου έχει πάρτυ με την ευκαιρία της ημέρας της Γυναίκας .
Θα παμε και εμείς οι άντρες . Δεν ξέρεις τι γίνεται καμιά φορά!

Ελένη Μακρή

Ποιός δεν θυμάται την Ελένη!

Ποιός δεν θυμάται τα μελαγχολικά της μάτια και το καλοσυνάτο της χαμόγελο. Απο μικρή κοπέλλα τραγουδούσε στην χορωδίας μας και μεγαλώνοντας έγινε μιά απο τις πιό ζεστές φωνές που έχω ακούσει. Τραγούδησε και έκανε γνωστά τα τραγούδια μας και έφυγε πολύ νωρίς απο κοντά μας . Όπως λένε,ομως, (αυτοί που ξέρουν) "...Τίποτα δεν χάθηκε ποτέ απο κανέναν , ούτε ένα αστέρι δεν ξεστράτησε ποτέ..."

Το βίντεο που ακολουθεί το έγραψα εγώ . "Ο τρύγος" είναι παλιό παραδοσιακό μας τραγούδι. Τραγουδά η Ελένη Μακρή. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο cd που έχει επιμεληθεί ο Κώστας Βλάχος (ο άντρας της Μαρίας του Κίτσου) με αυθεντικά τραγούδια της Κέρκυρας.

ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΒΑΛΑΝΕΙΟΥ

Την Κυριακή 1 Μαρτιου και ώρα 9οομμ στο εστιατόριο "έντεχνα" θα γίνει η χοροεσπερίδα της χορωδίας.
Η τιμή εισόδου είναι 25 ευρώ .
Πληροφορίες
Θόδωρος Τσένου
Φώντας
Έλενα Τσίγκε

ΝΕΡΑΙΔΑ ΕΙΣΑΙ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

Η ηχογράφηση έγινε στο σπίτι του Παλιούρη που είναι μακριά απο το δρόμο και δεν ακούγονται τα αυτοκίνητα.

Τα μηχανήματα δεν είναι και τα καλύτερα που υπάρχουν. Η χορωδία ετοιμάζει ένα καινούργιο cd. Το προηγούμενο ήταν τα "Βαλανίτικα Αρέκια". ΄Οποιος θέλει να αγοράσει μπορεί να επικοινωνήσει με το Κόρο.

Η τιμή είναι συμβολική και μόνον για την ενίσχυση της Χορωδίας μας.

ALEXANDER PROIS

Τώρα άν σας έλεγα ότι στο Βαλανειό , στον Άι Νικόλα , ένα βράδυ του καλοκαιριού, μας έπαιξε κιθάρα ο Alexander prois, θα το πιστέυατε?

Καί όμως ο Alexander έκανε διακοπές στα Αγριώματα με μιά σκηνή αυτός και η οικογενειά του.

Διδάσκει μουσική στο πανεπιστήμιο του Ρότερνταμ και θεωρείται ο κορυφαίος του Φλαμένγκο στην Ευρώπη.

Τούς είχα φιλοξενούμενους αλλά δεν ήθελαν να κοιμηθούν σπίτι μου. Τους άρεσε κάτω απο τις ελιές.

Παρακολούθησε την συναυλία μας στο πηγάδι και όταν τον ρώτησα πως του φάνηκε μου είπε "ξέρετε τι κάνετε".

Μετά ήρθε μαζί μας στον Άι Νικόλα , έφερε και την κιθάρα του και μας έπαιξε διάφορα κομμάτια Φλαμένγκο.

Ένα απο αυτά μπορείτε να ακούσετε στο παρακάτω βίντεο.

Δέν είπα σε κανέναν ποιός είναι για να δώ τις αντιδράσεις των συγχωριανών μας.

Ιωάννα Βλάχου

Όταν ήρθαν από την Αθήνα οι γονείς μου αναζητώντας την τύχη τους στην Κέρκυρα (ναι, κάποτε υπήρχαν ζευγάρια κι έκαναν τέτοιες τρέλες) έμειναν σ’ ένα δυάρι στου Σολάρι που τότε ήταν ένα απ’ τα λιγοστά κτίρια της περιοχής.

Είχαν μοναδικούς γείτονες τη Μαρία του Κίτσου, παντρεμένη με τον Κώστα, με δύο παιδιά. Τι σύμπτωση, οι πρώτοι και μοναδικοί γείτονες ήταν Βαλανίτες!

Η μεγαλύτερη κόρη του ζεύγους, η Ιωάννα, είχε από εκείνες τις φωνές που όταν τις ακούς σου σηκώνεται η τρίχα, κι έλεγαν οι γονείς μου με τη Μαρία ότι πρέπει να την καλλιεργήσει.

Το παιδί μεγάλωσε, όντως καλλιέργησε τη φωνή της και έγινε μία γυναίκα με εξαιρετική φωνή. Κυνήγησε το ταλέντο της επαγγελματικά και σήμερα κατάφερε να έχει δικό της εστιατόριο στο οποίο τραγουδά.

Το «Λιθάρι» βρίσκεται στο Κοντόκαλι.
Είναι μήπως το βαλανείτικο γονίδιο της καλλιφωνίας και της μουσικότητας; Να ψωνιστούμε ομαδικώς; Δεν ξέρω, πάντως η Ιωάννα «το’χει»!

Υ.Γ. Ρίξτε μία ματιά στο site της Ιωάννας με πληροφορίες για το βιογραφικό και δείγμα της δουλειάς της http://www.joannavlachou.com/

Μαρία Κυριάκη

ΟΡΙΣΤΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ !!!

Μετά σου λένε να μην φωνάζεις και να μην εξοργίζεσαι.
Οι φωτογραφία είναι απο το γεφύρι τση Χελιδρονιές. Οι μούργες εξακολουθούν να ρίχνονται στο ποτάμι με αποτέλεσμα να έχουν εξαφανίσει κάθε μορφής ζωή μέσα στο νερό. Έχουν προβλεφθεί τα πάντα για να μειωθούν στο ελάχιστο οι επιπτώσεις από την μούργα των ελαιουργείων.
Υπάρχουν και σχετικές χρηματοδοτήσεις για τον σκοπό αυτό .
Και όμως οι υπηρέτες του λαού -όπως λένε στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές - κάνουν τα στραβά μάτια .
Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίμε και εμείς που όταν έρχονται στο χωριό τρέχουμε να τους σφίξουμε το χέρι.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΕΣΗΜΕΡΗΣ

Κάποτε ήτανε στο Μαθράκι ένας δάσκαλος Βαλανίτης που τονε λέγανε Μεσημέρη.

Ο Δάσκαλος είχε δυό παιδιά , ένα αγόρι και ένα κορίτσι . Το αγόρι έγινε αστυνόμος στην Αθήνα και οι φίλοι του τον λέγανε "Μπέκα" απο τόν ήρωα των μυθιστορημάτων του Γιάννη Μαρή.

Η κοπέλα λέγοταν Μόσχα και μετανάστευσε στην Αμερική όπου και πέθανε. Η Μόσχα είχε βαφτίσει τον πατέρα μου.

Ο αστυνόμος στην Αθήνα ήταν ο πατέρας του Σταμάτη Μεσημέρη.

Ο Σταμάτης Μεσημέρης (του Μπέκα) σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και κλινική ψυχολογία.

Τα καλοκαίρια, όταν ερχόταν στο χωριό, εδινε και τις συμβουλές του στην μάνα μου που έπασχε απο κατάθλιψη. Της έλεγε να προσπαθεί να βλέπει την καλή πλευρά και να μην το βάζει κάτω.

Μου τάλεγε αυτά η μάνα μου!

" Ο Μπέκας - παιδί μου- μουπε ότι και τα πιό άσχημα έχουν μιά καλή πλευρά και να προσπαθήσω να την βρώ."

Ο Σταμάτης εκτός απο την κλινική ψυχολογία διέπρεψε και ως ποιητής , τραγουδοποιός, συνθέτης και τραγουδιστής . Έγινε γνωστός με τα τραγούδια του σε όλη την Ελλάδα . Εβγαλε πολλούς δίσκους , έκανε πολλές συναυλίες και πολλοί σπουδαίοι τραγουδιστές τραγούδισαν τα τραγούδια του.

Η μάνα μου , ωστόσο , τον θαύμαζε ώς γιατρό . Οταν της έλεγα ότι έχει γίνει διάσημος για τα τραγούδια του, με άκουγε αδιάφορα.

Όταν μιλάς για την μουσική στο χωριό μας είναι σαν να μιλάς για κάτι κοινότυπο, κάτι που όλοι κάνουν και που δεν έχει νόημα να θεωρείται ξεχωριστό.

Δέν έχει νόημα να γράψω πολλά για την ζωή και το έργο του Σταμάτη. Ο καθένας μπορεί να βρεί πλήθος αναφορών σε μουσικές ιστοσελίδες και μουσικά περιοδικά.

Παραθέτω όμως ένα απόσπασμα απο μιά συνέντευξη του στο περιοδικό Μουσικόραμα .



"...Η Αθήνα των 400 και των 700 euro που μας λένε, που τα «καταπίνει» όλα και τα «ρημάζει» όλα και συνεπώς και το τραγούδι…Ε, αυτή η αντίσταση των ανθρώπων σήμερα ζητάει και άλλα τραγούδια , ζητάει κι άλλο λόγο, ζητάει να βρεθούμε μαζί , «κόντρα» σε μια αγορά……Αν τα χάσουμε κι αυτά , αν σταματήσουν οι «ποιητές των δρόμων, των πεζοδρομίων», πιστεύω ότι θα’χει χαθεί το όνειρο…Θα μου πεις είναι «πεζόδρομοι» κι είναι «αδιέξοδα»…Έλα μωρέ «σαλτάρουμε τις μάντρες» τώρα….Δηλαδή, ποιος άνθρωπος δεν θέλει να βρει μια σχέση με τη «ρίζα» του στο χωριό του; .."

Πάντα μου αρέσανε , και μένα, τα βατόμουρα και οι αγριοφράουλες.

Κουράγιο αδελφέ!

Άντε και ένα Ρεμπετομπλούζ να γουστάρουμε!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Η φωτογραφία αυτή κοσμεί το ημερολόγιο της χορωδίας του Βαλανειού για το 2009.

Η κοπέλα είναι η Βέρα (η μιά απο τις τρείς θυγατέρες του Αλέκου Χαρτοφύλακα) και αυτός που συδαυλίζει τη στιά είναι ο Αλέκος.

ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ! Σέ όλους Αδέλφια!

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΕΤΡΑΦΩΝΙΑΣ

Ακούγεται αδιανόητο και όμως η τετραφωνία δεν ήταν πάντα νόμιμη!

Εν έτει, λοιπόν, 1846 ο Ορθόδοξος Πατριάρχης και η Ιερά Σύνοδος έβγαλαν διάταγμα απαγόρευσης της τετραφωνίας γιατί όπως πίστευαν αυτού του είδους η χορωδιακή μουσική είχε ως αποτέλεσμα την "τέρψιν" κάτι που δεν συνάδει με τις Ορθόδοξες χριστιανικές παραδόσεις.

Ανοίξτε το έγγραφο της Ιεράς Συνόδου που επισυνάπτω στην ανάρτηση για του λόγου το αληθές.

ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ Ένα παλιό Βαλανίτικο τραγούδι

Ακούστε ένα απόσπασμα του παραδοσιακού Βαλανίτικου τραγουδιού "Άγγελέ μου", από πρόβα της χορωδίας μας.

ΤΣΙ ΜΟΥΛΑΣ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ

Πρόκειται για μια τοποθεσία που βρίσκεται ανάμεσα στο Βαλανειό και στο Σωκράκι.


Τα παλιά χρόνια η εποικοινωνία των δύο χωριών γινόταν απο έναν δρόμο που σήμερα είναι δύσβατος.


Η διαδρομή είναι πανέμορφη και αξίζει κανείς να την περπατήση.


Στο βάθος της ρεματιάς υπάρχη ένα παλιό Βενέτικο γεφύρι στην τοποθεσία "Κρύο Νερό". Υπάρχουν και τα ερείπια μιας παλιάς Βυζαντινής εκκλησιάς των Αγίων Θεοδόρων.


Η Περιοχή Του παλιόκαστρου περιβάλεται απο έναν παλαιό μύθο που μας τον είχαν αφηγηθεί πολλές φορές.


Ας τον ακούσουμε άλλη μιά φορά από τον συγχωριανό μας Σπύρο Κωστελλέτο.





ΑΓΥΡΩ :ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ


Μιά αφήγηση από τον Σπύρο Κωστελλέτο

Όπως σε κάθε περιοχή της Ελλάδας ,ετσι και στην Κέρκυρα υπάρχουν θρύλοι ,που μας συνδέουν με το μακρινό παρελθόν της πατριδας μας.
Υπάρχει λοιπον μια περιοχή ανάμεσα στο Σωκρακι και το Βαλανειο, που ονομαζεται Παλιοκαστρο.Εκει συμφωνα με τις διηγησεις των παλαιοτερων, βρισκεται ο τοπος του δραματος τη Αγυρως .Αν και δεν εχουν βρεθει δειγματα ,που να πιστοποιουν την υπαρξη του καστρου ,για μας η Αγυρω πλανιεται εκει γυρω και στοιχειωνει τον τοπο.
Το καστρο ,συμφωνα με τη διηγηση ,ανηκε στον πατερα της και η αρχοντοπουλα μας πηγαινε συχνα εκει για κυνηγι .Συχνα εκανε το μπανιο της στην Γιατρικια βρυση πριν γυρισει στο καστρο.
Η εποχες ηταν τοτε ταραγμενες και πολύ συχνα επιδρομεις αποβιβαζοταν στα παραλια της Κερκυρας και ρημαζαν τον τοπο.Ετσι λοιπον εφτασε εκείνη η μαύρη μερα ,που θα άλλαζε για παντα τη ζωη της Αγυρως.Γυριζοντας από το κυνηγι ,αντίκρισε μαύρους καπνούς να ανεβαίνουν στο ουρανο.Η καρδια της σφίχτηκε καθώς είδε ότι έρχονταν από τη μεριά του αλλου καστρου ,που βρισκόταν τα αγαπημένα της προσωπα.Η μαύρη είδηση δεν άργησε ναρθει.Το καστρο ειχε πέσει! Το μυαλο της θόλωσε δεν μπορουσε να σκεφτει λογικα.Ολα ειχαν χαθεί! Ξεκινησε για να επιστρέψει στο καστρο ,αλλα δεν έμελλε να φτάσει ποτε.
Το χρωματιστο μαντηλι που φορουσε στα μαλλια της και το κεντημενο ζωναρι της ,εγιναν τα αντικειμενα που βοηθησαν να βαλει τελος στην ζωη της.Με το ένα εδεσε τα ματια του μουλαριου της και με το άλλο τα δικα της.Η τυφλη πορεια του μουλαριου ,την οδηγησε στον παρακειμενο γκρεμο.Αχωριστοι στην ζωη, αχωριστοι και στον θανατο.Απο τοτε ολοι ξερουν την τοποθεσία σαν «της μουλάς το πήδημα».Αυτό ηταν το τραγικό τελος της αρχοντοπούλας, που ακουγε στο όνομα Αγύρω.

ΤΕΤΡΑΦΩΝΙΑ

Η τετραφωνική χορωδία στα Επτάνησα αποτελεί την βάση της αγροτικής μουσικής παράδοσης των Επτανησίων. Στην Κέρκυρα λειτουργούν δεκάδες χορωδίες κυρίως στα χωριά της Βόρειας Κέρκυρας. Παρόμοια παράδοση υπάρχη σε αρκετές περιοχές της Μεσογείου χωρίς μέχρι τώρα να μπορεί κανείς να πεί με σιγουριά για την προέλευσή της.

Άλλοι λένε ότι οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων αν αρχίσει να τραγουδάει θα οδηγηθεί στην τετραφωνία. Υπάρχει όμως και η άποψη σύμφωνα με την οποία , η τετραφωνία εμφανίζεται μετά την αναγγένηση ως αγροτικό τραγούδι το οποίο μπορούσε να τραγουδηθεί στους αγρούς απο ομάδες ανθρώπων που δεν είχαν την δυνατότητα χρήσης μουσικών οργάνων.

Η τετραφωνική χορωδία είναι ένα σύνολο που χωρίζεται σε τέσσερις ομάδες φωνών που τραγουδούν σε διαφορετική μελωδία πάνω στο ίδιο τραγούδι και το τετραφωνικό τραγούδι ακούγεται ως σύμπλεξη αυτών των φωνών.

Είναι δύσκολο ως είδος για δύο λόγους. Πρώτον γιατί χρειάζεται να υπάρχη σωστός συντονισμός των φωνών και δευτερον επειδή το τετραφωνικό τραγούδι τραγουδιέται ακαπέλα(δηλαδή χωρίς την συνοδεία οργάνων) ,πράγμα που αποτελεί κίνδυνο ωστε εάν μιά φωνή "πέσει" ένα ημιτονιο η και περισότερο να συμπαρασύρει και την υπόλοιπη χορωδία.

Παραθέτω εδώ ένα βιντεάκι που έφτιαξα με ένα τετραφωνικό τραγούδι που τραγουδούσαν οι αγρότισες στους ορυζόνες της βόρειας Ιταλίας.

Οι τραγουδίστριες ανήκουν στο coro delle mondine di Trino Vercellese και το Τρίνο είναι ένα μικρό χωριό όπου όλες οι γυναίκες δουλευαν ως εργάτριες γης στους ορυζόνες της περιοχής Βερτζελέσε. Μοντίνες ονομάζουν οι Ιταλοί της εργάτριες στους ορυζόνες και το όνομά τους συνδέεται με σπουδαίους κοινωνικούς αγώνες.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ- Φωτογραφίες ενός νέου Βαλανίτη

Ένας νεαρός Βαλανίτης παρουσιάζει τις φωτογραφίες του στο Διαδύκτιο . Ο Δημήτρης Κυριάκης μας εκπλήσει ευχάριστα με την δουλειά του. Οι φωτογραφίες του είναι εξαιρετικές και αξίζει κανείς να τις απολαύσει.

Ελπίζουμε να παρουσιάσει κάποια στιγμή την δουλειά του σε μιά εκθεση φωτογραφίας.

Τις φωτογραφίες του μπορείται να δείτε στην διεύθηνση http://www.flickr.com/photos/dimitriskyriak/