Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

ΤΣΙΓΑΡΕΛΙ


Πρόκειται για ένα δημοφιλές τοπικό Κερκυραϊκό φαγητό.
Θα μου πείτε «εδώ ο κόσμος χάνεται»
Θα σας απαντήσω  «γι αυτό ακριβώς  το γράφω.»

Το Τσιγαρέλι  το έμαθα από τον πατέρα μου και στην μνήμη του αναμεταδίδω όσα έμαθα.
Γίνεται στην αυθεντική του μορφή από αγριολάχανα  διαφόρων ειδών. 
Στην Κέρκυρα έχουμε μετρήσει (μαζί με τον πατέρα μου ) πάνω από εκατό είδη.

Τα ονόματα τους δεν είναι ίδια στις άλλες περιοχές της χώρας  και για αυτό θα είναι δύσκολο να αναγνωρισθούν από όλους σας. (Κάτι ήξεραν οι Ρωμαίοι που  είχαν διεθνείς ονομασίες).

Πρώτα , λοιπόν, παίρνεις μια σακούλα και ένα μαχαίρι και βγαίνεις στα βουνά και στους λόγγους και μαζεύεις τα άγρια χόρτα. Μην μου πεις ότι είσαι Αθηναίος και δεν γίνεται να πάρεις τα βουνά γιατί ο πατέρας μου όταν δούλευε στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ερχόταν το μεσημέρι με δύο σακούλες αγριολάχανα  από τα Ναυπηγεία.

Το όφελος είναι πολλαπλό.
Για να τα μαζέψεις κάνεις χιλιόμετρα δρόμο και εκατοντάδες επικύψεις. Απαλλάσσεσαι άραγε  από αυτήν την μαλακία  του να βαδίζεις στο πουθενά πάνω σε μια ταινία , να σε βλέπουν από την τζαμαρία, να γελάνε οι περαστικοί με τα χάλια σου και να πληρώνεις και από πάνω.

Τα αγριολάχανα είναι δωρεάν . Δεν τα πληρώνεις και υπάρχουν, τα περισσότερα,  όλες τις εποχές.

 Τα περισσότερα έχουν μια τουλάχιστον ευεργετική επίδραση στον οργανισμό.

Παίρνεις λοιπόν  πράσες μικρές, κρεμμυδάκια φρέσκα, σκόρδα φρέσκα, άνηθο και μαϊντανό και τα τσιγαρίζεις με λάδι στην κατσαρόλα σου.

Βράζεις χώρια τα αγριολάχανα (σατζίκια, μάλαθρα, ζεγκούνους (μικρούς και τρυφερούς) φρέσκια ρίγανη, κορφές από κουκιά, φύλλα πράσινα παπαρούνας - όχι του λουλουδιού κλπ).

Στραγγίζεις τα χόρτα και κάνεις την  μπεβάντα  σου για το τραπέζι .
(Μπεβάντα= Bevanda στην Ενετική διάλεκτο = ποτό, δηλαδή ζουμί χόρτων με κρασί ανακατεμένο.

Όταν τσιγαριστούν τα μυρωδικά ρίχνεις τομάτα , καυτερή πιπεριά κόκκινη και  αλάτι.
Αμέσως μετά ρίχνεις τα βρασμένα αγριολάχανα από την άλλη κατσαρόλα και τα αφήνεις να πάρουνε ένα μπούγιο καλό (μέχρι να στραγγίσουν και να μείνουν με πολύ λίγο ζουμί και με την σάλτσα τους.

Αν δεν έχεις αγριολάχανα μπορείς να κάνεις το ίδιο ακριβώς αλλά με Σεσκλα(Σεσκουλα) και Σπανάκι.
Δεν είναι το ίδιο αλλά «Από ολότελα καλό και το Αλλαμπρατσάντε (αγκαζέ)».

(Μου αρέσει που κάνω και μεταφράσεις στις άλλες γλώσσες.)

Το Τσιγαρέλι είναι φαγητό  είναι συμπλήρωμα είναι και μεζές . Είναι νοστιμότατο και –εάν διαλέξεις τα σωστά χόρτα για την κάθε περίπτωση – έχει ευεργετικές επιδράσεις στον οργανισμό.

Πάντα προσέχουμε  το μέτρο.
Τίποτα δεν είναι τελείως αθώο.
Ο πατέρας μάλιστα (που συχνά έχανε την αίσθηση του μέτρου) κάποια φορά που του είπα ότι δεν κοιμάμαι καλά,  μου έφτιαξε τσιγαρέλι και έβαλε μέσα μισή σακούλα φύλλα παπαρούνας με αποτέλεσμα να πέσω για ύπνο σαν τον Ριπ Βαν Ουίνκλ και να ξυπνήσω μετά από ένα εικοσιτετράωρο.

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Τριάντα βήματα



 Η Μαρίνα (του Τόνι)  ήταν η άσπονδη  φίλη  τσι Νόνας μου τσι Βανθίας.

«Νόνα» λέμε την Γιαγιά και «Βανθία» την Ευανθία.

Οι δύο γειτόνισσες  ήταν μονίμως μαλωμένες . Μάλλον έφταιγε ότι και οι δύο ήταν  ισχυρές προσωπικότητες.
Η Γιαγιά μου ήξερε να γράφει και να διαβάζει όταν ελάχιστοι στο χωριό ήξεραν γράμματα.
Ήταν ψηλή , όμορφη , έξυπνη , ξανθιά και δυναμική.

 Η Μαρίνα ήταν εξίσου δυναμική γυναίκα  με κεντρικό ρόλο στα πράγματα του χωριού και με εξασφαλισμένο τον σεβασμό αρσενικών και θηλυκών.

Θυμάμαι ότι  η γιαγιά μου η Βανθία είχε διασκευάσει ένα γνωστό μεταπολεμικό τραγουδάκι  για να πειράζει την Μαρίνα στο Φόρο.

Έκτοτε όταν  ακούω  αυτό το τραγούδι  μου έρχονται στο μυαλό οι φοβερές αυτές γυναίκες.

Το τραγουδάκι ήταν Αρέκιο (Οrecchio =αυτί,  δηλαδή προχειροφτιαγμένο – «με το αυτί» ) και έλεγε, στον μοναδικό στοίχο που θυμάμαι :

 «Μαρίνα Μαρίνα  Μαρίνα
 Το πόδι σου είναι ζαβό 
Κάτσε στο ένα πόδι
Να μπει το καλαπόδι
Μαρίνα Μαρινάκι γιατί σε αγαπώ»

Κοιμόνταν σε όλη τους την ζωή τριάντα βήματα η μια από την άλλη.

Τώρα μίκρυνε η απόσταση,  κοιμούνται στους  τριάντα πόντους.

Ελπίζω να σταμάτησαν οι τσακωμοί.


video

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

Λάμνε Νινέτα! Είμαστε στη μέση της θάλασσας.

video 

Πρόκειται για ένα πολύ παλιό παραδοσιακό ψαράδικο τραγούδι της Ίστρια . 
Πρέπει να πρωτοτραγουδήθηκε το 1908. 
Ο Τραγουδοποιός είναι άγνωστος.
Μιλάει για το ψάρεμα της σαρδέλας . 
Ο τίτλος του Voga Ninetta (Λάμνε Νινέτα).  
Το βιντεάκι είναι δικής μου κατασκευή και το δημοσίευσα καταρχήν στον Τροβατόρε και στην σελίδα μου στο Face Book.

http://www.iltrovator.blogspot.com/2012/01/blog-post_07.html